Klimatyzacja dla firm

W standardowych urządzeniach chłodniczych i klimatyzacji, ciepło skraplania czynnika chłodniczego jest odprowadzane na zewnątrz układu za pośrednictwem chłodziwa, na przykład: powietrza zewnętrznego, wody, czy też innego nośnika energii. Nowoczesne konstrukcje tych urządzeń umożliwiają wykorzystanie wspomnianego ciepła w procesach przygotowania powietrza klimatyzacyjnego lub do przygotowania ciepłej wody użytkowej - c.w.u. Ciepła woda użytkowa może być użyta do celów komunalno - bytowych lub nawet technologicznych. Takie układy są energooszczędne, ponieważ nie wymagają żadnego dodatkowego źródła zasilania w energię elektryczną, natomiast wykorzystują energię wcześniej dostarczoną do sprężarki układu chłodniczego, jak również ciepło odebrane w parowaczu - za pośrednictwem czynnika chłodniczego, z przestrzeni chłodzonej. W każdym urządzeniu chłodniczym ciepło pobrane z parownika klimatyzacji oraz energia doprowadzana do napędu sprężarki muszą być odprowadzone w skraplaczu. Jednakże zasilanie takie ma wiele omówionych i jeszcze nie omówionych ważnych zalet. Toteż przy projektowaniu układu MAUCH z oddzielaczem - dochładzaczem cieczy należy pamiętać że:
- dochładzanie cieczy ze skraplacza zmniejsza, po rozprężeniu, zawartość pary w czynniku dopływającym do parownika (punkt 5, rys. 2B) oraz ułatwia jego rozdział w parowniku o dolnym zasilaniu,
- oddzielacz - dochładzacz cieczy wymaga starannego obliczenia i opracowania pod względem wymiany ciepła w wężownicy, wielkości przekroju poprzecznego i wysokości przestrzeni zawartej pomiędzy poziomem cieczy i górnym wlotem do przewodu ssawnego. Dlatego też przy projektowaniu oddzielacza, prędkość przepływu pary nad cieczą w kierunku do rury ssawnej przyjmuje się na poziomie 0,5 m/s, zaś współczynnik przenikania ciepła w wężownicy w zakresie od 1300 do 1600 W/m2K,
- oddzielacz - dochładzacz w żadnych okolicznościach nie może być przepełniony cieczą, prowadziłoby to bowiem do obiegu mokrego oraz zatarcia lub rozbicia cylindrów sprężarki. Zawartość czynnika w instalacji musi być tak obliczona, aby nawet w przypadku wadliwej pracy zaworu rozprężnego, zassanie cieczy do sprężarki nie było możliwe,
- wymiennik ciepła g powinien być, pod względem wydajności i natężenia przepływu cieczy, tak skonstruowany, aby odprowadzany zeń olej do sprężarki, pokrywał jej zapotrzebowanie smarne,
- w charakterze zaworu rozprężnego można tutaj stosować zawór elektromagnetyczny zainstalowany przed ręcznym, starannie wyregulowanym zaworem dławiącym,
- jeżeli przyjmuje się olej rozpuszczalny w amoniaku, wówczas należy stosować się do zasad obowiązujących przy czynnikach CFC. W gospodarce istnieje wiele możliwości wykorzystania ciepła odpadowego. Wybór danego rozwiązania klimatyzacji zależy od dziedziny zastosowania, a także od jego kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych.
Wzrost cen energii powoduje zwiększenie zainteresowania zarówno inwestorów jak i konstruktorów energooszczędnymi urządzeniami chłodniczymi. Jedną z dróg prowadzących do klimatyzacja Warszawa tego celu jest wzbogacanie tradycyjnych instalacji chłodniczych, między innymi w systemy odzysku ciepła skraplania. W urządzeniach chłodniczych zagadnienie odzysku ciepła związane jest z zamontowaniem w instalacji chłodniczej dodatkowych wymienników i elementów automatyki, co czyni ją bardziej skomplikowaną i jednocześnie bardziej kosztowną. Z drugiej strony ilość ciepła, którą można wykorzystać jest bardzo duża, zależna oczywiście od wydajności urządzenia chłodniczego. Powiązanie zwrotu oleju z zasilaniem parownika pozwala wyodrębnić trzy rodzaje zasilania:
- dolne zasilanie grawitacyjne, przy którym olej spływa z dna oddzielacza - dochładzacza cieczy lub z dna parownika,
- zasilanie górne ciekłym amoniakiem poprzez oddzielacz - dochładzacz cieczy, przy którym olej spływa z dna oddzielacza,
- nadmiarowe zasilanie oddolne parownika ciekłym amoniakiem. Olej spływa wtedy z dna oddzielacza cieczy. Ponadto można odzyskać nie tylko ciepło skraplania klimatyzacji lecz również ciepło przegrzania par czynnika chłodniczego. W zależności od planowanego zakresu odzysku ciepła z instalacji chłodniczej można wyróżnić dwa systemy odzysku ciepła:
- częściowy odzysk ciepła (jako źródło użytecznej energii odpadowej wykorzystuje się tylko ciepło przegrzania par czynnika chłodniczego),
- całkowity odzysk ciepła (jako źródło użytecznej energii odpadowej wykorzystuje się również ciepło skraplania par czynnika chłodniczego).